Τετάρτη, 17 Ιανουαρίου 2018

Ο Μέγας Αντώνιος και ο μπαλωματής!


Πέρασε κάποτε από το λογισμό του Μεγάλου Αντωνίου σε τίνος τάχα αγίου μέτρα να είχε φτάσει. Ο Θεός όμως, που ήθελε να του ταπεινώσει το λογισμό, του φανέρωσε μια νύχτα στ' όνειρο του πως καλύτερος του ήταν ο μπαλωματής, που είχε ένα μικρομάγαζο σ' ένα παράμερο δρόμο της Αλεξανδρείας.

Μόλις ξημέρωσε, ο Όσιος πήρε το ραβδάκι του και ξεκίνησε για την πόλη.

'Ηθελε να γνωρίσει από κοντά τον περίφημο μπαλωματή και να δεί τις αρετές του.

Με πολλή δυσκολία ανακάλυψε το μαγαζάκι του, μπήκε μέσα, κάθισε πλάϊ του στον πάγκο κι άρχισε να τον ρωτά για τη ζωή του.

Ὁ Ἅγιος Ἀντώνιος ὁ Μέγας

 

Ἀντώνιος, τὸν ὁποῖον οἱ Ἅγιοι Πατέρες ἀνακήρυξαν Μέγα, γεννήθηκε ἐπὶ ἐποχῆς Δεκίου, τὸ ἔτος 251 (ἔτος σνὰ) στὴν πόλη Κομὰ τῆς Ἄνω Αἰγύπτου, κοντὰ στὴ Μέμφιδα, ἀπὸ πλούσιους ἀλλὰ εὐσεβεῖς χριστιανοὺς γονεῖς. Ἀπὸ τὴν παιδική του ἡλικία τὸν διακατεῖχαν ἡ αὐτάρκεια ἡ ὀλιγάρκεια καὶ ἡ ἐσωστρέφεια ἕνεκα τῶν ὁποίων καὶ δὲν θέλησε νὰ μάθει γράμματα οὔτε νὰ συναναστρέφεται μὲ ἄλλα παιδιὰ προκειμένου “νὰ μὴν αἰσθάνεται σύγχυση καὶ ἀνάγκη φροντίδας”, ἀκολουθοῦσε ὅμως τοὺς γονεῖς τοῦ συστηματικὰ σὲ ἐκκλησιασμοὺς ὅπου καὶ ἔδινε ἰδιαίτερη προσοχὴ στὰ ἱερὰ ἀναγνώσματα.. Ὅταν σὲ ἡλικία 18 ἢ 20 ἐτῶν ἔχασε τοὺς γονεῖς τοῦ ἀπέμεινε μὲ τὴν μικρότερη ἀδερφή του, ἀναλαμβάνοντας ὁ ἴδιος τὴν φροντίδα τοῦ σπιτιοῦ τους.
 
Ἕξι μῆνες μετὰ τὸ θάνατο τῶν γονιῶν τοῦ ὁ Ἀντώνιος ἄκουσε στὴν ἐκκλησία τὴν Εὐαγγελικὴ περικοπὴ τῆς πρόσκλησης τοῦ πλουσίου νέου, στὴν ὁποία ἀναφέρεται ὅτι ὁ Χριστὸς εἶπε: “πώλησόν σου τὰ ὑπάρχοντα καὶ δὸς πτωχοῖς καὶ ἕξεις θησαυρὸν ἐν οὐρανῶ, καὶ δεῦρο ἀκολούθει μοὶ” (Εὐαγγέλιο τοῦ Ματθαίου ἲθ΄ 21). Συγκινημένος ἀπὸ τὴν εὐαγγελικὴ αὐτὴ περικοπῆ, διένειμε τὴν περιουσία 300 εὔφορων κτημάτων του στοὺς φτωχούς. Ἐπίσης, ἐμπιστεύτηκε τὴν ἀδερφὴ τοῦ σ’ ἕναν παρθενώνα ἀνατροφῆς (δεδομένου ὅτι μοναστήρια δὲν ὑπῆρχαν ἀκόμα), ἐνῶ ὁ ἴδιος ἀφοῦ χάρισε προηγουμένως καὶ τὸ σπίτι του, ἀποσύρθηκε σ΄ ἕνα κελὶ ποὺ ἔκτισε ὁ ἴδιος σὲ ἀπομονωμένο μέρος πλησίον του χωριοῦ του. μιμούμενος κάποιον γέροντα ἀσκητὴ ποὺ ἔτυχε νὰ γνωρίσει καὶ νὰ θαυμάζει γιὰ τὴν ἀρετή του.

Ἐνορία καί Θεία Εὐχαριστία



Κάθε φορᾶν κατὰ τὴν ὁποίαν συνέρχονται οἱ χριστιανοί μιᾶς ἐνορίας πρὸς τέλεσιν τῆς θείας εὐχαριστίας γίνονται Ἐκκλησία, ὁλόκληρος ἡ Ἐκκλησία…


Τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ ἐνορία ἐκφράζει τὴν ζωὴν ὁλοκλήρου τῆς Ἐκκλησίας, φανερώνεται καὶ ἀπὸ τὴν ἐν γένει πνευματικὴν ζωὴν τῶν ἐνοριτῶν, ἡ ὁποία πραγματώνεται εἰς τὰ πλαίσια τῆς ζωῆς τῆς ἐνορίας.

Ἡ ἐνορία ἔχεις τοὺς ἱερεῖς, οἱ ὁποῖοι ὑπάγονται εἰς τὸν κανονικὸν Ὀρθόδοξον ἐπίσκοπον τῆς περιοχῆς καὶ ἐγγυῶνται διὰ τὴν παρουσίαν τοῦ Χριστοῦ εἰς τὴν λειτουργικὴν ζωὴν καὶ διὰ τὴν ἑνότητα μαζί Του. Εἰς τὴν ἐνορίαν θὰ εὔρωμεν καὶ τὸ μυστήριον τῶν μυστηρίων, τὴν θείαν εὐχαριστίαν. 


Τρίτη, 16 Ιανουαρίου 2018

Ἑσπερινὴ Εὐχὴ Τρίτης


Οἴμοι, ἐν ποίᾳ καταγνώσει ἕστηκα, ἐν ποίᾳ αἰσχύνῃ κατάκειμαι!
Οὐκ ἔστι τὸ κρυπτόμενόν μου ὡς τὸ φαινόμενον.
Περὶ ἀπαθείας διαλεγομένῳ, ἡ τῶν αἰσχρῶν παθῶν μελέτη ἐν ἐμοὶ ὑπάρχει ἡμέρας καὶ νυκτός.
Περὶ ἁγνείας προϊέμενος, λόγους περὶ ἀσελγείας διενθυμοῦμαι.
Οἴμοι, οἵα ἐξέτασίς μοι ἀπόκειται!
Ἀληθῶς σχῆμα εὐσεβείας περίκειμαι, καὶ οὐ τὴν δύναμιν.
Ἐν ποίῳ προσώπῳ προσέρχομαι Κυρίῳ τῷ Θεῷ τῷ γινώσκοντι τὰ κρυπτὰ τῆς καρδίας μου;
Τοσούτοις κακοῖς ὑπεύθυνος ὑπάρχων, δειλιῶ ἱστάμενος ἐν προσευχῇ, μὴ καταβῇ πῦρ ἐξ οὐρανοῦ καὶ ἐκφλέξῃ με, ὥσπερ ποτὲ τοὺς προσενεγκόντας ἐν ἐρήμῳ (πῦρ ἀλλότριον, ἐξελθὸν) πῦρ παρὰ Κυρίου κατέκαυσεν αὐτούς.
Τί οὖν ἐγὼ προσδοκήσω, πολὺ ἄπειρον βάρος ἁμαρτιῶν περικείμενος;
Πεπώρωταί μου ἡ καρδία, ἠλλοίωταί μου ὁ εὐσεβὴς λογισμός, ἐσκοτίσθη μου ἡ διάνοια.
Ἀεὶ ἐπιστρέφω ὡς κύων ἐπὶ τὸν ἴδιον ἔμετον.
Οὐκ ἔστι μοι παρρησία πρὸς τὸν ἐτάζοντα καρδίας καὶ νεφρούς·
οὐκ ἔστι μοι ἡ διάνοια καθαρά·
οὐκ ἔστι μοι δάκρυον ἐν προσευχῇ.
Κἂν στενάξω, ψύγω μου τὸ πρόσωπον τὸ ἐν αἰσχύνῃ γεγονός.
Κρούσω μου τὸ στῆθος, τὸ τῶν παθῶν οἰκητήριον, τὸ τῶν πονηρῶν λογισμῶν ἐργαστήριον.
∆όξα σοι, μόνε μακρόθυμε, δόξα σοι, μόνε ἀγαθέ, δόξα σοι, εὐεργέτα τῶν ψυχῶν καὶ τῶν σωμάτων ἡμῶν.
Μεγάλοι σου οἱ οἰκτιρμοὶ ἐπὶ τοὺς ἁμαρτωλοὺς ἡμᾶς, Κύριε.

Ἡ ἀντιμετώπιση τῶν πειρασμῶν κατά τήν ὥρα τοῦ θανάτου

Μήν ἀφῆστε στήν καρδιά σας οὔτε μίσος, οὔτε φθόνο ...


Μήν ἀφῆστε στήν καρδιά σας οὔτε μίσος οὔτε φθόνο ἐναντίον τοῦ πλησίον, οὔτε ἄλλο νά ἔχετε στό στόμα σας καί ἄλλο στήν καρδιά, γιατί ὁ Θεός δέν ἐμπαίζεται (Γαλ.6,7), ἀλλά βλέπει τά πάντα, καί τά κρυφά καί τά φανερά.

Κάθε λογισμό καί κάθε θλίψη καί κάθε θέλησή σας καί κάθε ὑποψια σας νά μήν τήν κρύβετε, ἀλλά νά τήν λέτε μέ κάθε ἐλευθερία στόν Γέροντά σας (Πνευματικό σας..) καί ὅ,τι ἀκούσετε ἀπό αὐτόν νά προσπαθεῖτε νά τό ἐφαρμόζετε..

Πηγή: (Αββάς Ησαΐας, Λόγος Α΄), Ι.Ν. Παντανάσσης

Δευτέρα, 15 Ιανουαρίου 2018

Ἑσπερινὴ Εὐχὴ Δευτέρας


∆έξαι δέησιν ῥυπαροῦ καὶ ἀκαθάρτου στόματος, ∆έσποτα τῶν ἁπάντων, φιλάνθρωπε Ἰησοῦ Χριστέ, καὶ μὴ βδελύξῃ με, ὡς ἀνάξιον ὄντα καὶ ἀσύνετον, μηδὲ τὴν ψυχήν μου τῷ ᾅδῃ προσεγγίζουσαν, ἀναξίαν κρίνῃς τῆς σῆς παρακλήσεως.
Ζήτησόν με, ὡς τὸ ἀπολωλὸς πρόβατον, ὅτι πάσης προθυμίας καὶ ἐννοίας ἔρημος γέγονα εἰς τὸ διορθώσασθαι ἐμαυτόν.
Ἐκτυφλωθεὶς γὰρ ταῖς ἡδοναῖς, ἐσκοτισμένην ἔχω μου τὴν ψυχήν, καὶ ἀπὸ τῆς μέθης τῶν παθῶν πεπωρωμένην ἔχω μου τὴν καρδίαν.
Ἐξομολογοῦμαί σοι, Κύριε, Σωτὴρ τοῦ κόσμου, πᾶσαν πικρότητα ἐμήν, πονηρίαν, ἀλογίαν.
Ἐρῶ πάλιν πᾶσαν σου τερπνότητα, γλυκύτητα, ἃς μετ' ἐμοῦ ἐποίησας ἕνεκεν τῆς χρηστότητός σου, φιλάνθρωπε.
Ἀπὸ πρώτης ἡλικίας ἐγενόμην παροξυντής, ἀπρόθυμος εἰς τὸ ἀγαθόν, πάσης κακίας ἐφευρετής, πάσης ἁμαρτίας ῥᾳδιουργός.
Αὐτὸς δέ, ὧ ∆έσποτα, ὑπερεῖδες πᾶσαν ἐμὴν πονηρίαν διὰ τοὺς πολλούς σου οἰκτιρμούς, Υἱὲ τοῦ Θεοῦ.
Ἡ κεφαλή μου ἀνυψοῦται τῇ χάριτί σου, ∆έσποτα·
ταπεινοῦται δὲ πάλιν δι' ἐμὰς ἁμαρτίας.
Ἕλκει με πάλιν ἡ χάρις σου εἰς τὴν ζωήν, κἀγὼ μᾶλλον εἰς θάνατον εὐπροθύμως βαδιοῦμαι, ὅτι ἡ κακίστη τῆς χαυνότητός μου συνήθεια ἕλκει με καὶ μὴ θέλοντα πρὸς ἑαυτήν.
∆εινή ἐστιν ἡ τῶν παθῶν συνήθεια·
δεσμεύει μου τὴν διάνοιαν ἐν δεσμοῖς ἀλύτοις·
καὶ ποθεινὰ εὑρίσκονται ἀεὶ ἐμοὶ τὰ δεσμά.
Συνηθείᾳ τῶν παγίδων δεσμοῦμαι ὁ ἄθλιος, καὶ χαίρω δεσμούμενος.

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΑΓΩΝΙΑΣ και ΠΟΝΟΥ για το ΟΡΦΑΝΟΤΡΟΦΕΙΟ ΘΗΛΕΩΝ Λαμίας


orfanotrofeio lamias 02

Αγαπητοί μας Αδελφοί,
Ως γνωστό τον τελευταίο καιρό ακόμη και τα Μη Κερδοσκοπικά Φιλανθρωπικά Ιδρύματα της Εκκλησίας και της Ορθοδοξίας πληρώνουν κανονικά το φόρο τους ως να είναι απλά φυσικά πρόσωπα χωρίς απαλλαγές και μειώσεις…
Αυτά δηλαδή που ίδρυσε η Πίστη, η Αγάπη και ο Εθελοντισμός των ανθρώπων, και δη των Χριστιανών, για να ανακουφίσουν τον ανθρώπινο σωματικό ή ψυχικό πόνο, δεν εξαιρούνται σήμερα από τον άτεγκτο νόμο της εξουθενωτικής Φορολογίας με κίνδυνο από μέρα σε μέρα να κλείσουν…
Έτσι και το Ορφανοτροφείο Θηλέων Λαμίας, που ζει και προσφέρει στην Κοινωνία από το 1944 μέχρι τις μέρες μας, και από το οποίο αποφοίτησαν 500 κορίτσια που έφτιαξαν ισάριθμες ευλογημένες οικογένειες, διέρχεται δύσκολες στιγμές εσχάτης οικονομικής κρίσεως.

ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ και ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ


megas aleksandros dareios 01

Νικόλαος Παπανικολόπουλος, Υποναύαρχος Λ.Σ (ε.α)

(Α)
Στην ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ αναγνωρίζεται ο Μέγας Αλέξανδρος ως «Βασιλιάς των Ελλήνων»
Α΄ ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ   (Κεφ. Α’ στιχ. 1 - 10)
«Και εγένετο μετά το πατάξαι Αλέξανδρον τον Φίλιππον τον Μακεδόνα, oς εξήλθεν εκ της γης Χεττειείμ, και επάταξε τον Δαρείον βασιλέα Περσών και Μηδων και εβασίλευεν αντ’ αυτού πρότερος επί την Ελλάδα… Και εβασίλευεν Αλέξανδρος έτη δώδεκα και απέθανε… Και εξήλθεν εξ αυτών ρίζα αμαρτωλός Αντίοχος Επιφανής, υιός Αντιόχου βασιλέως ος ην όμηρος εν τη Ρώμη και εβασίλευεν εν έτει εκατοστώ και τριακοστώ και εβδόμω βασιλείας Ελλήνων».
«Ο Αλέξανδρος, ο υιός του Φιλίππου, ο Μακεδών, έπειτα από την νίκη του εναντίον των Περσών…και έγινε βασιλεύς αντί εκείνου στις χώρες αυτές, αφού προηγουμένως είχε γίνει βασιλεύς ολοκλήρου της Ελλάδος.

Κυριακή, 14 Ιανουαρίου 2018

Ἑσπερινὴ Εὐχὴ Κυριακῆς


Ὡς ἐνώπιον, Κύριε, τοῦ φοβεροῦ σου βήματος ἑστὼς ὁ κατάκριτος, καὶ τὸν ἔλεγχον βλέπων τῶν ἔργων μου καὶ τὴν δοθεῖσάν μοι ψῆφον δικαίαν σου ἀπορρίπτουσάν με τοῦ ἁγίου προσώπου σου εἰς κολάσεις ἀφορήτους τὸν ἄθλιον·
καὶ ὡς τότε σοι μέλλων προσφθέγγεσθαι, νῦν κραυγάζω σὺν τρόμῳ καὶ δάκρυσι·
δίκαιος εἶ, Κριτὰ δικαιότατε, καὶ δικαία (ὑπάρχει) ἡ κρίσις σου·
ἐξ αὐτῆς γὰρ ἐγὼ οὐκ ἠδίκημαι.
Ἀγαθοὶ ἁγιώτατοι Ἄγγελοι, ἐπ' ἐμοὶ νῦν σταλάξατε δάκρυα, ἐγὼ γὰρ ἐμαυτὸν οὐκ ἠλέησα, τοῦ Θεοῦ παραβλέψας τὸν ἔλεον.
Λοιπὸν ὄντως δικαίως εὐθύνομαι.
Ὅτε παρετίθει μοι τὸ ἔλεος ὁ Κύριος, μὴ φρονῶν, οὐδαμῶς τούτου ἤκουον, καὶ εὐλόγως με νῦν ἀποστρέφεται.
Τότε δὴ (ἀποκρίνονται) οἱ Ἄγγελοι·
οὐ καιρὸς μετανοίας νῦν πάρεστιν, ἀλλ' ἀνταποδόσεως πέφυκεν.
Ἡ παράκλησις ἄρτι ἠσθένησε, μετανοίας ἀργοῦσι τὰ δάκρυα, τῶν κολάσεων δὲ περισσεύουσι.
Στεναγμοὶ (ἐπιστροφῆς) οὐκ ἀκούονται, ἀλλὰ νῦν ὀδυρμὸς ἀτελεύτητος.
∆ιὸ ἄπελθε, λάβε τῶν ἔργων σου τὴν πικρὰν καὶ δεινὴν ἀνταπόδοσιν.
Καταφλέγου ὡς ὕλη ἀκάθαρτος, ἀναφλέγων τὴν ἄσβεστον γέενναν.
Ἀκοιμήτου θηρός, πικροῦ σκώληκος, ὡς τοῦ σκότους υἱὸς κατατρύφησον.
(Ὡς ἠγάπησας ζόφον αἰώνιον,) ἐπαπόλαυσον μέλανα πρόσωπα, ἀνθ' ὧν ἐβδελύξω φῶς τὸ ἀΐδιον.

Όταν γίνεις έγγαμος…


Γέροντας Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος

Όταν γίνεις έγγαμος, έχει ελάχιστα δικαιώματα και πάρα πολλές υποχρεώσεις…

«Όταν κάποιος είναι ελεύθερος, έχει δικαιώματα και υποχρεώσεις. Όταν γίνεις έγγαμος, έχει ελάχιστα δικαιώματα και πάρα πολλές υποχρεώσεις. Όταν όμως αποκτήσει και τέκνα, δεν έχει καθόλου δικαιώματα, αλλά μόνο υποχρεώσεις».

Κάποιοι επιθυμούν η φωνή του ραδιοφώνου της Πειραϊκής Εκκλησίας να σιγήσει

Αποτέλεσμα εικόνας για σοφια χατζη πειραικη εκκλησια
Η «Πειραϊκή Εκκλησία» δεν είναι εμπορικό ραδιόφωνο.

Ανακοίνωση του ραδιοφώνου «Πειραϊκή Εκκλησία»

Ο Ραδιοφωνικός μας Σταθμός ενημερώνει τους ακροατές ότι στο άρθρο 220 του πολυνομοσχεδίου που κατατέθηκε στη Βουλήτων Ελλήνων περί αδειοδοτήσεως των ραδιοφωνικών σταθμών, ΔΕΝ εξαιρούνται τα εκκλησιαστικά ραδιόφωνα.

Η «Πειραϊκή Εκκλησία» απειλείται με λουκέτο από την κυβέρνηση.
Κάποιοι επιθυμούν η φωνή της Πειραϊκής Εκκλησίας να σιγήσει.
Οφείλουμε να αντισταθούμε όλοι.
Η «Πειραϊκή Εκκλησία» δεν είναι εμπορικό ραδιόφωνο.

Πηγή: Πειραϊκή Εκκλησία

Την ελπίδα της σωτηρίας ποτέ μη χάνης και να βοάς προς τον Θεόν και να κλαις


Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης

Αποτέλεσμα εικόνας για Πνευματικό νταμάρι οἱ ἀκολουθίες

Την ελπίδα της σωτηρίας ποτέ μη χάνης και να βοάς προς τον Θεόν και να κλαις. Ο Θεός ποτέ δεν παραβλέπει μίαν ψυχήν που θέλει να σωθή και μετανοεί, όσον και αν τραυματίζεται εις τον αγώνα.

Γνωρίζει ο Θεός, πόσον ασθενής είναι η φύσις μας. Πόθεν θα εύρη την δύναμιν ο πηλός να βαστάζη την πίεσιν του νερού, εάν ο Θεός δεν τον ψήση με την χάριν του Αγίου Πνεύματος;

Γνωρίζει ως αλάνθαστος οφθαλμός ότι μόλις μας αφήση, πίπτομεν και χανόμεθα. Δια τούτο δεν μας αφήνει να πειρασθώμεν, όσον ο διάβολος επιθυμεί.

Σάββατο, 13 Ιανουαρίου 2018

Η Προσευχή της Αγάπης


Κύριε.
Κάνε με όργανο της ειρήνης.
Κάνε στη θέση του μίσους να βάζω την αγάπη.
Στη θέση της ύβρης να βάζω την συγνώμη.
Στη θέση της πλάνης να βάζω την πίστη.
Στη θέση της διχόνοιας να βάζω την ένωση.
Στη θέση της απελπισίας να βάζω την ελπίδα.
Στη θέση της λύπης να βάζω την χαρά.

Κύριε.
Κάνε με να μή ζητώ τόσο να παρηγορηθώ, όσο να παρηγορώ.
Να μή ζητώ τόσο να αγαπώμαι, όσο να αγαπώ.
Γιατί όταν δίνουμε λαβαίνουμε.
Όταν λησμονούμε τον εαυτό μας τον ξαναβρίσκουμε.
Όταν συγχωρούμε λαβαίνουμε την άφεση.
Όταν αποθνήσκουμε βρίσκουμε την αιώνια ζωή

Κυριακὴ μετὰ τὰ Φῶτα: Λόγος περί μετανοίας

ag ignations bratsianinof  
Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσανίνωφ

Μετανοείτε, ήγγικε γαρ η βασιλεία των ουρανών. Μετανοείτε και πιστεύετε εν τω ευαγγελίω. Αυτά ήσαν τα πρώτα λόγια του κηρύγματος του θεανθρώπου Ιησού Χριστού. Αυτά τα ίδια λόγια λέγει και σ’ εμάς μέχρι σήμερα, μέσω του Ευαγγελίου.

Όταν επληθύνθη περισσότερον από κάθε άλλη εποχήν η αμαρτία στον κόσμο, κατήλθε εδώ στην γη μας ο Παντοδύναμος Ιατρός. Κατήλθε στον τόπον αυτόν της εξορίας, στον τόπο των βασάνων και των παθών μας, που είναι μία πρόγευσις των αιωνίων βασάνων της κολάσεως, και ευαγγελίζεται την λύτρωση, την χαρά και την ίαση σε όλους τους ανθρώπους, χωρίς εξαίρεση, λέγοντας «μετανοείτε».

Η δύναμις της μετανοίας είναι θεμελιωμένη στην δύναμη του Θεού. Ο Ιατρός είναι πανίσχυρος, και η ίασις που Εκείνος χαρίζει είναι παντοδύναμος. Την εποχήν εκείνη, όταν εκήρυσσεν εδώ στην γη ο Κύριος, καλούσε σε θεραπείαν όλους όσοι ήσαν άρρωστοι από την αμαρτία, και δεν θεωρούσε καμμίαν αμαρτίαν ως αθεράπευτον. Και τώρα, επίσης, συνεχίζει να καλή όλους, και υπόσχεται, και χαρίζει πράγματι την άφεση για κάθε αμαρτία και την ίαση για κάθε αμαρτωλή ασθένεια.


Μιά ἥσυχη λύπη, ἓτοιμη γιά τό χαμόγελο παρηγοριᾶς


Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

''Τά μάτια μεγάλα καί σκεπτόμενα. Μιά ἥσυχη λύπη, ἓτοιμη γιά τό χαμόγελο παρηγοριᾶς· ἡ λύπη λόγω τῶν ἀθλιοτήτων τοῦ κόσμου καί τό χαμόγελο λόγω τῆς ἐμπιστοσύνης στόν Θεό Παρηγορητή.

Ὅμως καί ἡ λύπη καί τό χαμόγελο συγκρατημένα κι ὅλα ὑποταγμένα στό πνεῦμα. Τοῦτο εἶναι τό πρόσωπο τῆς νικήτριας, ἡ ὁποία ἔζησε ὅλες τίς πίκρες τοῦ πόνου καί τοῦ καημοῦ, ὥστε μπορεῖ νά βοηθήσει ἐκείνους πού παλεύουν μέ τόν πόνο καί μέ τόν καημό.''

Πηγή: (Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς, “Δρόμος δίχως Θεό δεν αντέχεται”, Εκδ. “Εν πλω” σελ, 157), Προσκυνητής

Παρασκευή, 12 Ιανουαρίου 2018

Η απόκτηση της εσωτερικής ειρήνης δεν χωρά το "εγώ" μας


Ο σύγχρονος άνθρωπος νομίζει ότι είναι ειρηνικός διότι έχει αναγάγει την «ειρηνική του κατάσταση» με το αίσθημα ψευτοπληρότητας και φίλαυτης αυτονομίας που βιώνει από την επαγγελματική καταξίωση, την ικανοποίηση του υπερκαταναλωτισμού του, την πραγμάτωση των παθών του, την επίτευξη της ηδονιστικής σχέσης του με τους άλλους. Νιώθει ειρηνικός μέσα στο βόλεμά του.
Η ειρήνη που νομίζουμε ότι έχουμε πολλές φορές ομοιάζει με την ησυχία που επικρατεί μετά από βομβαρδισμό.

Πέμπτη, 11 Ιανουαρίου 2018

Προσέχετε τον Εγωισμό, που Κρύβεται κάτω από τη Μορφή του Δικαιώματος


Άγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως

Δεν θέλω να θλίβεστε και να συγχύζεστε για όσα συμβαίνουν αντίθετα στη θέλησή σας, όσο δίκαιη κι αν είναι αυτή. Μια τέτοια θλίψη Μαρτυρεί την Υπαρξη Εγωισμού. Προσέχετε τον Εγωισμό, που Κρύβεται κάτω από τη Μορφή του Δικαιώματος. Προσέχετε και την άκαιρη λύπη, δημιουργείται ύστερ’ από έναν δίκαιο έλεγχο. Η υπερβολική… θλίψη για όλα αυτά είναι του πειρασμού.

Μία είναι η αληθινή θλίψη. Αυτή που δημιουργείται, όταν γνωρίσουμε καλά την Αθλια Κατάσταση της Ψυχής μας. Όλες οι άλλες θλίψεις δεν έχουν καμιά Σχέση με τη χάρη του Θεού.

Πηγή: Αγάπη εν Χριστώ

Ο πραγματικός και ο «κατά φαντασίαν» Χριστιανός



Αυταπάτη - Ορισμός: Νά πιστεύεις λάθος πράγματα γιά τόν εαυτό σου καί συνήθως κολακευτικά.
Παράδειγμα: “Έπρεπε νά τήν δώση σέ μένα τήν θέση! Εργάζομαι περισσότερο από όλους,είμαι ο πιό έξυπνος καί οι ηγετικές μου ικανότητες είναι παραπάνω από προφανείς”.
Η ίδια η αυταπάτη καί η άγνοια είναι από μόνα τους τό μεγάλο μείον στή ζωή, άν όχι η καταστροφή της.

Καί στήν εκκλησία βλέπουμε ότι η ηθική αυταπάτη αιχμαλώτισε πολλούς από τούς χριστιανούς. Έτσι άλλοι ενώ κυλίονται στήν αμαρτία καί στήν διαφθορά θεωρούν τούς εαυτούς των ηθικούς καί τέλειους.